Το Σεμπέκ ήταν χαρακτηριστικό πλοίο της δυτικής Μεσογείου, με ένα έως τρεις ιστούς Ήταν γρήγορο και ελαφρύ πολεμικό ιστιοφόρο. Τα Σεμπέκ αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμα ως γρήγορα επιδρομικά αγγελιαφόρα ή ακόμη και εμπορικά πλοία. Οι Γάλλοι τα αποκαλούσαν «mystic» ή «mistic» λόγω της χρήσης τους ως αγγελιαφόρα πλοία. Το αντίστοιχο ελληνικό ιστιοφόρο του σεμπέκ ονομαζόταν «μυστικό». Η κλασικότερη μορφή σεμπέκ ήταν στενό, μικρού βυθίσματος σκαρί με μακρύ διπλό λάντζο πρύμνης. Αντί για μπαστoύνι φέρει ένα μακρύ προεξέχον ράμφος που ονομάζεται «σπιρούνι». Το ομοίωμα αυτό διαθέτει 16 πυροβόλα στο κατάστρωμα. Το τρικάταρτο ιστιοφόρο με λατίνια ήταν η πιο συνηθισμένη αρματωσιά ενός τέτοιου είδους πλοίου. Το πλοίο αυτό χρησιμοποιήθηκε από τους Ψαριανούς ως εμπορικό, αλιευτικό αλλά και πειρατικό πλοίο. Με αυτού του τύπου πλοία αγωνίστηκαν οι Ψαριανοί κατά την επανάσταση του 1821. Το παρόν ομοίωμα είναι υπό κλίμακα 1:20. 
Σκάφος οξύπλωρο με άβακα. Το πλωριό ποδόσταμα ήταν πιο λοξό προς τα εμπρός από ότι αυτό του περάματος... Στη Σκόπελο, αλλά και αλλού κατασκευάζονταν με ένα μικρό τάκο στην πρύμνη σαν βαρκαλάς. Τα σκάφη αυτά ήταν λίγο στενότερα στο κατάστρωμα και είχαν μεγαλύτερο βύθισμα απ’ ότι τα Περάματα. Τα Τσερνίκια κατασκευάζονταν μέχρι 18 μέτρα και ήταν συνήθως μονόστηλα. Ωστόσο, αναφέρεται και η κατασκευή δίστηλων Τσερνικιών στη Σκόπελο.  
Ελληνικό σκαρί με επιρροές από την Ιταλία. Εμφανίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν άρχισε να εφαρμόζεται η μέθοδος της σάλας στη ναυπήγηση και κυριάρχησε στο Αιγαίο το 19ο αιώνα, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Το καραβόσκαρο είναι ένα από τα στενότερα και πολυπλοκότερα στην κατασκευή, ελληνικά σκαριά. Το μήκος του έφτανε πολλές φορές τα 40 έως 50 μέτρα και η χωρητικότητά του τούς 400 έως 500 τόνους. Τον 19ο αιώνα τα περισσότερα από τα μεγάλα πλοία στο Αιγαίο ήταν καραβόσκαρα, τα οποία ναυπηγήθηκαν κυρίως στη Σύρο, το Γαλαξίδι και αργότερα στο Πέραμα. Το παρόν ομοίωμα είναι υπό κλίμακα 1:30 
Ναυπηγήθηκε το 1825, για λογαριασμό του ναυτικού των Ελλήνων επαναστατών, κατά την Επανάσταση του 1821. Κατασκευάστηκε στο Λονδίνο. Ήταν το μόνο που παραλήφθηκε, από τα έξι πλοία αυτού του τύπου που είχαν παραγγελθεί για λογαριασμό της ελληνικής επαναστατικής κυβέρνησης. Η παραγγελία χρηματοδοτήθηκε από το Φιλελληνικό Κομιτάτο του Λονδίνου.   Για την κατασκευή του την ευθύνη είχε ο φιλέλληνας Φρανκ Χέιστινγκς , ο οποίος διέθεσε και δικά του χρήματα. Έγινε κυβερνήτης του και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1827. Η Καρτερία αναχώρησε από την Αγγλία για την Ελλάδα στις αρχές Ιουλίου του 1826. Το πλοίο, κατά την άποψη ιστορικών της εποχής, ήταν το πρώτο, παγκοσμίως, ατμοκίνητο πλοίο με πολεμική δράση. Μεταξύ των επιτυχημένων πολεμικών ενεργειών της, περιλαμβάνεται η επιδρομή στο λιμάνι της Ιτέας, στον Κορινθιακό Κόλπο το 1827, κατά την οποία ανατίναξε ή βύθισε 4 οθωμανικά πλοία. Σταμάτησε να χρησιμοποιείται μετά το 1830 λόγω της κακής κατάστασης των μηχανών της. Η Καρτερία ήταν ατμοκίνητη τροχήλατη κανονιοφόρος κινούμενη από δύο μικρές ατμομηχανές. Η μέγιστη ταχύτητά της έφτανε τους 7 κόμβους. Επιπλέον είχε 4 ιστούς με ημιογική ιστιοφορία. Έφερε οπλισμό  με 4 πυροβόλα των 68 λιβρών. Το παρόν ομοίωμα είναι υπό κλίμακα 1:48. 
Ήταν ιδιοκτησία του Υδραίου Αναστάσιου Τσαμαδού. Ναυπηγήθηκε το 1807 στη Βενετία. Είχε ιστιοφορία μπρικιού. Δοξάστηκε για την ηρωική έξοδό του από τον όρμο του Ναυαρίνου την 26η Απριλίου το 1821. Μετά την απελευθέρωση αγοράστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση, εντάχθηκε στον πολεμικό στόλο και μετονομάστηκε σε «Αθηνά». Το 1879 μετονομάστηκε πάλι σε «Άρης». Χρησιμοποιήθηκε ως Σχολή Δοκίμων. Διατηρήθηκε μέχρι το 1921, οπότε λόγω οικονομικής αδυναμίας συντήρησής του, αποφασίστηκε, με κανονιοβολισμούς, η «τιμητική» βύθισή του.  
Ήταν σκάφος του 18ου και του 1ου μισού του 19ου αιώνα. Το όνομά του κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από το τούρκικο Kirlangic που σημαίνει χελιδόνι. Είχε αρκετές ομοιότητες με το Σεμπέκ, αλλά ήταν συνήθως μεγαλύτερο και σε διαστάσεις και σε χωρητικότητα, γι αυτό και είχε μεγαλύτερο αριθμό πληρώματος. Χρησιμοποιήθηκε ως μικρό εμπορικό και κυρίως ως πειρατικό πλοίο και έφερε μικρό αριθμό κανονιών. Κατά την προαναφερθείσα περίοδο αρκετά πλοία του τύπου αυτού αποτελούσαν το στόλο της Σκοπέλου και γενικότερα του Βορειοδυτικού Αιγαίου. Ήταν τρικάταρτο εξοπλισμένο με λατίνια.
Copyright © 2016 Sofikitis Handmade Ships. All Rights Reserved. by Great Way IT